Προσέξτε με τι ταχύτητα σχεδιάζει τις διακεκομένες γραμμές χωρίς να σηκώνει καν το χέρι από τον πίνακα. Φαινόμενο!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πανεπιστήμιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πανεπιστήμιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Λοιπόν, θέλεις να αποκτήσεις PhD στα Μαθηματικά, ε;
Ένας καθηγητής πανεπιστημίου συμβουλεύει έναν νεαρό φοιτητή.
... /
Πανεπιστήμιο
7 λόγοι για να επιλέξει κανείς το Τμήμα Μαθηματικών της Αθήνας
Προς όλους τους μαθητές, οι οποίοι τελείωσαν τις Πανελλαδικές εξετάσεις και σκέφτονται να σπουδάσουν Μαθηματικά.
Πολλοί μαθητές αυτή την εποχή απευθύνονται στο Τμήμα Μαθηματικών και ερωτούν για το πρόγραμμα Προπτυχιακών και Μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος. Έχουν επίσης ερωτήματα για την οργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών απευθύνεται σε όλους τους παραπάνω και λέει τα εξής:
1. Τα Μαθηματικά είναι μία επιστήμη με σπουδαία θεωρητικά επιτεύγματα και εξ ίσου σπουδαίες εφαρμογές. Σχεδόν σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους τα Μαθηματικά προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες.
2. Οι προπτυχιακές σπουδές είναι διαρθρωμένες σε 8 εξάμηνα (4 έτη) . Μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες από τον οδηγό σπουδών, ο οποίος δημοσιεύεται σε άλλο μέρος της σελίδας αυτής.
3. Το επίπεδο σπουδών είναι υψηλό και απαιτητικό, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους αποφοίτους μας να έχουν αρκετά προσόντα ώστε να διεκδικήσουν είτε άμεσα θέση εργασίας είτε θέση σε κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών
4. Στο Τμήμα Μαθηματικών λειτουργούν αρκετά χρόνια 7 κύκλοι Μεταπτυχιακών σπουδών υψηλής στάθμης. Πληροφορίες θα βρείτε επίσης στον ιστότοπο αυτόν. Πολλοί απόφοιτοι των προγραμμάτων αυτών έχουν βρει εργασία ανάλογη των σπουδών τους.
5. Υπάρχουν αρκετά είδη υποτροφιών που μπορεί να διεκδικήσει κάποιος φοιτητής, ανάλογα με την επίδοσή του.
6. Για τη ζωή, τις σπουδές και τις αρχικές δυσκολίες δείτε εδώ τις συμβουλές από τη σκοπιά ενός φοιτητή.
7. Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι το πρώτο Τμήμα Μαθηματικών που ιδρύθηκε στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο προσελκύει τους ικανότερους φοιτητές στα Μαθηματικά και φροντίζει πάρα πολύ την εκπαίδευση και στο προπτυχιακό και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών.
Το ερευνητικό έργο που επιτελείται στο Τμήμα προέρχεται από το υψηλής στάθμης προσωπικό του
Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι μία πολύ καλή επιλογή.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή απορία σας μη διστάσετε να γράψετε στην διεύθυνση webmaster@math.uoa.gr
Πηγή: http://noether.math.uoa.gr/Faculty/announcements/5-logoi-gia-na-epileksei-kaneis-to-tmma-mathimatikn-tis-athnas
Πολλοί μαθητές αυτή την εποχή απευθύνονται στο Τμήμα Μαθηματικών και ερωτούν για το πρόγραμμα Προπτυχιακών και Μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος. Έχουν επίσης ερωτήματα για την οργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών απευθύνεται σε όλους τους παραπάνω και λέει τα εξής:
1. Τα Μαθηματικά είναι μία επιστήμη με σπουδαία θεωρητικά επιτεύγματα και εξ ίσου σπουδαίες εφαρμογές. Σχεδόν σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους τα Μαθηματικά προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες.
2. Οι προπτυχιακές σπουδές είναι διαρθρωμένες σε 8 εξάμηνα (4 έτη) . Μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες από τον οδηγό σπουδών, ο οποίος δημοσιεύεται σε άλλο μέρος της σελίδας αυτής.
3. Το επίπεδο σπουδών είναι υψηλό και απαιτητικό, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους αποφοίτους μας να έχουν αρκετά προσόντα ώστε να διεκδικήσουν είτε άμεσα θέση εργασίας είτε θέση σε κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών
4. Στο Τμήμα Μαθηματικών λειτουργούν αρκετά χρόνια 7 κύκλοι Μεταπτυχιακών σπουδών υψηλής στάθμης. Πληροφορίες θα βρείτε επίσης στον ιστότοπο αυτόν. Πολλοί απόφοιτοι των προγραμμάτων αυτών έχουν βρει εργασία ανάλογη των σπουδών τους.
5. Υπάρχουν αρκετά είδη υποτροφιών που μπορεί να διεκδικήσει κάποιος φοιτητής, ανάλογα με την επίδοσή του.
6. Για τη ζωή, τις σπουδές και τις αρχικές δυσκολίες δείτε εδώ τις συμβουλές από τη σκοπιά ενός φοιτητή.
7. Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι το πρώτο Τμήμα Μαθηματικών που ιδρύθηκε στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο προσελκύει τους ικανότερους φοιτητές στα Μαθηματικά και φροντίζει πάρα πολύ την εκπαίδευση και στο προπτυχιακό και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών.
Το ερευνητικό έργο που επιτελείται στο Τμήμα προέρχεται από το υψηλής στάθμης προσωπικό του
Το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι μία πολύ καλή επιλογή.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή απορία σας μη διστάσετε να γράψετε στην διεύθυνση webmaster@math.uoa.gr
Πηγή: http://noether.math.uoa.gr/Faculty/announcements/5-logoi-gia-na-epileksei-kaneis-to-tmma-mathimatikn-tis-athnas
... /
Παιδαγωγικά,
Πανεπιστήμιο
Φιλοσοφία των Μαθηματικών
Tα Μαθηματικά τα δημιούργησε ο Θεός και η φύση ή τα επινόησαν οι άνθρωποι για να περιγράψουν τον κόσμο; Τα μαθηματικά εξηγούν τελικά τη φύση, κάτι λιγότερο, ή κάτι περισσότερο από αυτή;
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες διαμορφώνεται μια νέα φιλοσοφία των μαθηματικών "χωρίς θεμέλια". Μετά από τις αποτυχημένες προσπάθειες που έκαναν κορυφαίοι μαθηματικοί-φιλόσοφοι (κυρίως οι Frege, Russell, Hilbert, και Brouwer) να θεμελιώσουν την "καθαρότερη των επιστημών", οι αναζητήσεις στράφηκαν προς άλλες κατευθύνσεις. Οι θεμελιωτιστές είχαν μια σημαντική κοινή συνιστώσα που έλκει την καταγωγή της από τον ιδεαλισμό του Πλάτωνα. Ξεκινούσαν από την παραδοχή ότι υπάρχει τρόπος να δημιουργηθεί ένα σύστημα απαλλαγμένο από παράδοξα, με αναμφισβήτητες και μόνιμες μαθηματικές αλήθειες. Μετά την απόδειξη του Godel ότι είναι αδύνατο να αποδειχθεί ή να αποκλεισθεί η αλήθεια κάθε πρότασης σε ένα μαθηματικό σύστημα με εσωτερικά μόνο μέσα, το αντικείμενο της θεμελίωσης των μαθηματικών εξέλειψε. Σήμερα δεν γίνεται αποδεκτή η πλατωνική μεταφυσική αντίληψη των μαθηματικών.
Η αντίληψη ενός τελειωμένου μαθηματικού συστήματος παραπέμπει στη λογική ότι ο ερευνητής ή/και ο μαθητής αναμένεται να ανακαλύπτουν/αναπαράγουν υπάρχουσες μαθηματικές προτάσεις (το μοντέλο μάθηση με ανακάλυψη). Τώρα που οι ελπίδες για ένα τέτοιο σύστημα έχουν εκλείψει, γίνεται αποδεκτή η άποψη ότι τα μαθηματικά ούτε έχουν ούτε χρειάζονται θεμέλια. Οι μαθηματικές προτάσεις δεν είναι όλες απόλυτες αλήθειες, μερικές δεν είναι καν βέβαιες, αλλά ένα μέρος τους είναι ημι-εμπειρικές, πιθανές και δυνατό να είναι εσφαλμένες. Τα μαθηματικά γενικά δεν υπάρχουν κάπου εκεί έξω, αλλά δημιουργούνται ή εφευρίσκονται από τον άνθρωπο κατά την ενασχόλησή του με καθημερινά προβλήματα ή με νοητικές ιδέες, προς εξυπηρέτηση υλικών και πνευματικών στόχων. Από τη στιγμή της δημιουργίας του ένα σύστημα έχει ιδιότητες, συχνά πολύπλοκες, που θα ανακαλυφθούν σταδιακά. Η αντίληψη αυτή έχει άμεση σύνδεση με τη θεωρία του οικοδομισμού (το μοντέλο οικοδόμησης της γνώσης ή της ενεργητικής μάθησης). Η συζήτηση για "μάθηση με ανακάλυψη" ή "μάθηση με κατασκευή" έχει φιλοσοφικές ρίζες και ευρύτερες προεκτάσεις. Η 'ανακάλυψη' με την έννοια της ανακάλυψης της Αμερικής από τον Κολόμβο και η κατασκευή/εφεύρεση με την έννοια της δημιουργίας ενός νέου μαθηματικού συστήματος.
Παράδειγμα: Λέμε ότι το 1614 o John Napier ανακάλυψε τους λογάριθμους, γιατί η βασική ιδέα είναι μια προέκταση των ιδιοτήτων των πράξεων στο σύνολο των πραγματικών αριθμών. Οι ιδιότητες αυτές ήταν εκεί από τη στιγμή που κατασκευάστηκε το σύστημα των πραγματικών αριθμών. Αντίθετα, το 1857 ο Cayley δημιούργησε ή εφεύρε τους "πίνακες" που είναι μαθηματικά αντικείμενα, τα οποία δεν αποτελούν ιδιότητες κανενός γνωστού συστήματος. Ωστόσο, από τη στιγμή της επινόησής τους οι πίνακες είχαν ιδιότητες και μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής σε τομείς που ούτε ο δημιουργός τους δεν είχε φανταστεί. Μπορούμε να πούμε ότι οι ιδιότητες των πινάκων, οι εφαρμογές και οι γενικεύσεις τους ανακαλύφθηκαν.
Μια άλλη αντίληψη των μαθηματικών, η οποία επίσης αναθεωρείται, είναι το αλάθητο των μαθηματικών προτάσεων. Για αιώνες, κάθε αλήθεια στα μαθηματικά θεωρείτο ακριβής και διαχρονική. Η πεποίθηση αυτή καταρρίφθηκε από τη στιγμή που δημιουργήθηκε η μη Ευκλείδεια γεωμετρία, που είχε ως αποτέλεσμα πολλά από τα θεωρήματα του Ευκλείδη να θεωρούνται όχι απόλυτες αλλά "κατά συνθήκη αλήθειες". Η σύγχρονη αντίληψη υποστηρίζει ότι η αξιωματική μέθοδος μας διασφαλίζει ότι οι μαθηματικές προτάσεις είναι λογικά συμπεράσματα ενός συνόλου παραδοχών. Αλλά, τα αξιώματα δεν θεωρούνται προφανείς αλήθειες, είναι υποθέσεις εργασίας, των οποίων η σημασία ελέγχεται από τη συνέπεια, τη θεωρητική και πρακτική σημασία του μαθηματικού συστήματος. Δεδομένου ότι ένας τέτοιος έλεγχος γίνεται εμπειρικά, τα μαθηματικά ή τουλάχιστον ένα μέρος τους είναι ημι-εμπειρική επιστήμη που, κατά τον Lakatos, επιδέχεται αποδείξεις αναιρέσεις και βελτιώσεις.
Η στάση που ακολουθούν οι περισσότεροι μαθηματικοί είναι εκείνη που θέλει τα μαθηματικά να είναι μια ανακαλυπτική διαδικασία. Αυτό έχει συνέπειες στην συμπεριφορά τους ως εκπαιδευτικοί μέσα στην σχολική τάξη όπου το μάθημα γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο υπαγόρευσης της θεωρίας του κάθε καινούριου κεφαλαίου και απαίτηση για αφομοίωση του από τους μαθητές για την επόμενη τους συνάντηση.
Η αντίληψη ενός τελειωμένου μαθηματικού συστήματος παραπέμπει στη λογική ότι ο ερευνητής ή/και ο μαθητής αναμένεται να ανακαλύπτουν/αναπαράγουν υπάρχουσες μαθηματικές προτάσεις (το μοντέλο μάθηση με ανακάλυψη). Τώρα που οι ελπίδες για ένα τέτοιο σύστημα έχουν εκλείψει, γίνεται αποδεκτή η άποψη ότι τα μαθηματικά ούτε έχουν ούτε χρειάζονται θεμέλια. Οι μαθηματικές προτάσεις δεν είναι όλες απόλυτες αλήθειες, μερικές δεν είναι καν βέβαιες, αλλά ένα μέρος τους είναι ημι-εμπειρικές, πιθανές και δυνατό να είναι εσφαλμένες. Τα μαθηματικά γενικά δεν υπάρχουν κάπου εκεί έξω, αλλά δημιουργούνται ή εφευρίσκονται από τον άνθρωπο κατά την ενασχόλησή του με καθημερινά προβλήματα ή με νοητικές ιδέες, προς εξυπηρέτηση υλικών και πνευματικών στόχων. Από τη στιγμή της δημιουργίας του ένα σύστημα έχει ιδιότητες, συχνά πολύπλοκες, που θα ανακαλυφθούν σταδιακά. Η αντίληψη αυτή έχει άμεση σύνδεση με τη θεωρία του οικοδομισμού (το μοντέλο οικοδόμησης της γνώσης ή της ενεργητικής μάθησης). Η συζήτηση για "μάθηση με ανακάλυψη" ή "μάθηση με κατασκευή" έχει φιλοσοφικές ρίζες και ευρύτερες προεκτάσεις. Η 'ανακάλυψη' με την έννοια της ανακάλυψης της Αμερικής από τον Κολόμβο και η κατασκευή/εφεύρεση με την έννοια της δημιουργίας ενός νέου μαθηματικού συστήματος.
Παράδειγμα: Λέμε ότι το 1614 o John Napier ανακάλυψε τους λογάριθμους, γιατί η βασική ιδέα είναι μια προέκταση των ιδιοτήτων των πράξεων στο σύνολο των πραγματικών αριθμών. Οι ιδιότητες αυτές ήταν εκεί από τη στιγμή που κατασκευάστηκε το σύστημα των πραγματικών αριθμών. Αντίθετα, το 1857 ο Cayley δημιούργησε ή εφεύρε τους "πίνακες" που είναι μαθηματικά αντικείμενα, τα οποία δεν αποτελούν ιδιότητες κανενός γνωστού συστήματος. Ωστόσο, από τη στιγμή της επινόησής τους οι πίνακες είχαν ιδιότητες και μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής σε τομείς που ούτε ο δημιουργός τους δεν είχε φανταστεί. Μπορούμε να πούμε ότι οι ιδιότητες των πινάκων, οι εφαρμογές και οι γενικεύσεις τους ανακαλύφθηκαν.
Μια άλλη αντίληψη των μαθηματικών, η οποία επίσης αναθεωρείται, είναι το αλάθητο των μαθηματικών προτάσεων. Για αιώνες, κάθε αλήθεια στα μαθηματικά θεωρείτο ακριβής και διαχρονική. Η πεποίθηση αυτή καταρρίφθηκε από τη στιγμή που δημιουργήθηκε η μη Ευκλείδεια γεωμετρία, που είχε ως αποτέλεσμα πολλά από τα θεωρήματα του Ευκλείδη να θεωρούνται όχι απόλυτες αλλά "κατά συνθήκη αλήθειες". Η σύγχρονη αντίληψη υποστηρίζει ότι η αξιωματική μέθοδος μας διασφαλίζει ότι οι μαθηματικές προτάσεις είναι λογικά συμπεράσματα ενός συνόλου παραδοχών. Αλλά, τα αξιώματα δεν θεωρούνται προφανείς αλήθειες, είναι υποθέσεις εργασίας, των οποίων η σημασία ελέγχεται από τη συνέπεια, τη θεωρητική και πρακτική σημασία του μαθηματικού συστήματος. Δεδομένου ότι ένας τέτοιος έλεγχος γίνεται εμπειρικά, τα μαθηματικά ή τουλάχιστον ένα μέρος τους είναι ημι-εμπειρική επιστήμη που, κατά τον Lakatos, επιδέχεται αποδείξεις αναιρέσεις και βελτιώσεις.
Η στάση που ακολουθούν οι περισσότεροι μαθηματικοί είναι εκείνη που θέλει τα μαθηματικά να είναι μια ανακαλυπτική διαδικασία. Αυτό έχει συνέπειες στην συμπεριφορά τους ως εκπαιδευτικοί μέσα στην σχολική τάξη όπου το μάθημα γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο υπαγόρευσης της θεωρίας του κάθε καινούριου κεφαλαίου και απαίτηση για αφομοίωση του από τους μαθητές για την επόμενη τους συνάντηση.
... /
Μαθηματικά,
Παιδαγωγικά,
Πανεπιστήμιο
Διδακτική των Μαθηματικών
Η Διδακτική των Μαθηματικών αποτελεί επιστημονικό κλάδο της Μαθηματικής επιστήμης. Συνθέτει αποτελέσματα από διαφορετικές μεταξύ τους περιοχές (επιστημονικά πεδία αναφοράς): την Επιστημολογία (θεωρία της Επιστήμης - η στάση που έχουμε απέναντι στη γνώση), τη Φιλοσοφία, τα Μαθηματικά, την Ψυχολογία, την Ιστορία, την Κοινωνιολογία, τη Γλωσσολογία και την Παιδαγωγική σε μια γόνιμη συνεργασία.
Το Αντικείμενο της Διδακτική των Μαθηματικών είναι η μελέτη και η περιγραφή όλων των φαινομένων και των παραμέτρων που προκύπτουν κατά την εκπαιδευτική διαδικασία (η οποία περιγράφεται στα παρακάτω σχήματα) και να προτείνει μεθόδους ώστε η αυτή να γίνει αποτελεσματικότερη.
Παρατήρηση: Το πρόβλημα για το τι είναι "Γνώση" και πώς την αποκτούμε είναι από τα θεμελιώδη ερωτήματα της φιλοσοφίας. Πολύ πριν την εποχή των Ελληνιστικών χρόνων και την εμφάνιση των μεγάλων φιλοσόφων και μαθηματικών υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον ως προς τη φύση της γνώσης. Όμως η προσοχή ήταν στραμμένη στην οντολογία της γνώσης και όχι στο υποκείμενο.
Στόχοι
Συγκεκριμένα η σύγχρονη έρευνα στη μαθηματική εκπαίδευση αφορά στη:
Η «δουλειά» του δασκάλου
Η δουλειά του δασκάλου (η διδακτική πράξη στο παραδοσιακό σχολείο) είναι κατά κύριο λόγο η μετωπική διδασκαλία. Δηλαδή η μεταφορά πληροφοριών στον μαθητή τις οποίες αυτός καλείται να αφομοιώσει.
Σήμερα αναγνωρίζουμε όμως ότι η διδακτική ακολουθεί ένα ακόμα πιο σύνθετο σχήμα καθώς ο ίδιος ο μαθητής αλληλεπιδρά με τη γνώση χωρίς απαραίτητα την άμεση παρεμβολή του δασκάλου πάντα:
Σημειώνουμε εδώ ότι ο όρος "επιστημολογία" περιγράφει την αντίληψη που έχει κάποιος για τη γνώση, για την στάση του απέναντι στη γνώση και για το πώς την προσεγγίζει.
Βασικές αρχές της σύγχρονης Διδακτικής
Το Αντικείμενο της Διδακτική των Μαθηματικών είναι η μελέτη και η περιγραφή όλων των φαινομένων και των παραμέτρων που προκύπτουν κατά την εκπαιδευτική διαδικασία (η οποία περιγράφεται στα παρακάτω σχήματα) και να προτείνει μεθόδους ώστε η αυτή να γίνει αποτελεσματικότερη.
Παρατήρηση: Το πρόβλημα για το τι είναι "Γνώση" και πώς την αποκτούμε είναι από τα θεμελιώδη ερωτήματα της φιλοσοφίας. Πολύ πριν την εποχή των Ελληνιστικών χρόνων και την εμφάνιση των μεγάλων φιλοσόφων και μαθηματικών υπήρξε έντονο το ενδιαφέρον ως προς τη φύση της γνώσης. Όμως η προσοχή ήταν στραμμένη στην οντολογία της γνώσης και όχι στο υποκείμενο.
Στόχοι
Συγκεκριμένα η σύγχρονη έρευνα στη μαθηματική εκπαίδευση αφορά στη:
- Διατύπωση θεωριών μάθησης
- Κατανόηση των φαινομένων κατά τη διδασκαλία (πχ. ερμηνεία λαθών, και άλλες μεταγνωστικές διαδικασίες)
- Ανάπτυξη αναλυτικών προγραμμάτων, συγγραφή εγχειριδίων (υλοποίηση των παραπάνω μεθόδων έρευνας)
Η «δουλειά» του δασκάλου
Η δουλειά του δασκάλου (η διδακτική πράξη στο παραδοσιακό σχολείο) είναι κατά κύριο λόγο η μετωπική διδασκαλία. Δηλαδή η μεταφορά πληροφοριών στον μαθητή τις οποίες αυτός καλείται να αφομοιώσει.
Σήμερα αναγνωρίζουμε όμως ότι η διδακτική ακολουθεί ένα ακόμα πιο σύνθετο σχήμα καθώς ο ίδιος ο μαθητής αλληλεπιδρά με τη γνώση χωρίς απαραίτητα την άμεση παρεμβολή του δασκάλου πάντα:
Σημειώνουμε εδώ ότι ο όρος "επιστημολογία" περιγράφει την αντίληψη που έχει κάποιος για τη γνώση, για την στάση του απέναντι στη γνώση και για το πώς την προσεγγίζει.
Βασικές αρχές της σύγχρονης Διδακτικής
- Η γνώση είναι πάντα συνδεδεμένη το γνώστη. Δηλαδή κατασκευάζεται από τον ίδιο και δε μεταφέρεται (κατασκευή της γνώσης & προσωπική ανακάλυψη).
- Η νέα γνώση βασίζεται πάνω στα ήδη υπάρχοντα γνωστικά σχήματα.
- Η νέα γνώση θεσμοθετείται ως «επίσημη έγκυρη γνώση» μέσα στο περιβάλλον της μαθηματικής κοινότητας.Η σημασία της προσωπικής ανακάλυψης
Α. Ερευνητής - επιστήμονας - δάσκαλος: αφαίρεση των συνθηκών και ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών που γέννησαν μια νέα ιδέα, έννοια - γνώση ("αποκειμενοποίηση της γνώσης" ή "αποπλαισίωση της γνώσης")
Β. Μαθητής: είναι ανάγκη να αποκειμενοποιήσει ο ίδιος την νέα γνώση για να την κατανοήσει. Ένα θέμα που βρίσκεται στο στάδιο της εκμάθησης χρειάζεται να έχει για τον ίδιο το μαθητή ένα συγκεκριμένο ρόλο ύπαρξης ("επανακειμενοποίηση" ή "επαναπλαισίωση" της γνώσης).Το σύνολο των προσαρμογών που πρέπει να γίνουν ώστε η διαθέσιμη γνώση να μεταφερθεί στη σχολική πρακτική (διδακτική μετάπλαση Chevallard) είναι έργο των αναλυτικών προγραμμάτων και του δασκάλου. Τα στάδια είναι τα εξής:
1. Επιλογή του θέματος
2. Προσαρμογή της γνώσης στο εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να γίνει συνεκτική
3. Συνθήκες στις οποίες θα μεταδοθεί η γνώση στους μαθητέςΖητούμενα
- Ανακάλυψη κάποιου pattern μέσω πειραματισμoύ και παρατήρησης και η σημασία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων για καταστάσεις έξω από την εμπειρία (αφαιρετικές διαδικασίες)
- Καλλιέργεια των μεταγνωστικών ικανοτήτων κατά την πορεία τις δουλειάς
- Ενεργοποίηση του ενδιαφέροντος για το μάθημα (θέματα με οικίο για τα παιδία context ώστε να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον να ασχοληθούν με αυτά)
- Ομαδοσυνεργασία
... /
Παιδαγωγικά,
Πανεπιστήμιο
Λίστα Ταξινόμησης των Πανεπιστημίων (ARWU)
Η ARWU (Academic Ranking of World Universities) χρησιμοποιεί δείκτες για να κατατάξει τα πανεπιστήμια, όπως είναι ο αριθμός των αποφοίτων και καθηγητών τους που έχουν κερδίσει βραβείο Νόμπελ, ο αριθμός σημαντικών ερευνητών που διδάσκουν σε αυτά, ο αριθμός των άρθρων που έχουν δημοσιεύσει καθηγητές των πανεπιστημίων και έχουν αναφερθεί σε μεγάλες εφημερίδες και η απόδοση των φοιτητών τους.Σύμφωνα με τη λίστα αυτή το Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας κατατάσσεται ανάμεσα στα 200-300 καλύτερα στον κόσμο και ανάμεσα στα 75-123 στην Ευρώπη για το 2010.
... /
Πανεπιστήμιο